iklan-iklan~sila click

Sunday, January 10, 2016

Welcome 2016

Assalammualaikum,

Dah dekat dua minggu masuk 2016 baru nk welcoming 2016 kan.
Takpe, janji ada entry pembuka 2016..hahaha~



Every year mesti ada azam tahun baru, wistlist and etc.
This year sy tak nk letak azam cuma nk letak harapan.
Here we go, harapan 2016 :

1. Tutup akaun and submit for audit before May 2016. Ini target sy, sebelum december 2015 lg sy dh buat announcement pada smua. So that smua org ada jalan dan target yg sama. Hahaha~ besar harapan sy smua org kan achieve target ni. 

2. Dapat jaga kesihatan dengan lebih baik. Dapat turunkan berat badan ke 63kg, doc ckp 63kg bru boleh pregnant. Kalau degil jgk you sendiri pkir la brapa kali nk pregnant and gugur. pregnant gugur. sendiri sakit dan sendiri demotivated nnty. Tp kan, ubat doc smuanya loya weh kalau mkn. berpusing2 kepala. tp doc ckp tu normal. pandai2 la ko tahan ye aida! 

3. Anak? Insyallah, kalau semua berjalan baik dan Allah bg rezeki dlm 2016, sy terima dengan senang hati dan lebih bersedia. Janji tak bergonjeng and main gusti2 laki bini dh.hahahahha~ Insyallah, doakan yg terbaik weh! Doc ckp jgn stress dan jgn terlalu mengharap sbb smua ni kena rilex. Tp kan, sy sendiri tak stress, sebab sy dh serah segala pada Allah. If Dia kata dh sampai masa dan rezeki, Dia akan bg. If belum then kita doa and keep on usaha. Sy sentiasa positive bab ni,(dulu tak, tp selepas duduk diam2, fikir dalam2,dh menangis mengadu pada Dia, sudahnya sy positive kan diri) One thing psl sy, kalau sy diuji on something, sy tak doa supaya jgn uji sy dan jauhkan2 sy dpd ujian2 tu, tp sy selalu doa, andai itu ujian untuk sy, kuatkan hati sy nk lalui setiap satu nya dan berikan sy kekuatan yg semampunya sy. Sebab ujian tu tandanya Allah sygkan kita kan. So berbalik hal anak tadi, bila sy dh redha, sy rase lega btl. sy rase free dan tenang. Tp org lain sy tak tahu lah.hahaha~ sbb biasanya org lain yg lg cuak kan. Sy yakin, bila dh smpai masa Allah akan bagi jgk. Tp tak dinafikan, org keliling kdg2 buat sy stress. haha~ so skang dlm stage belajar nk handle org keliling. haha~ doakan sy eveything berjalan lancar yer. Tgk tok ti, dia kata dia redha kan? padahal punyalah lama dia tunggu kan? mmg diharap kan sgt2, tp kejab je Allah bg rase. Tp dia redha and move on kan? haaa, actually sy paham sgt apa dia rase. When doc akan pujuk kita, bgtau..bla..bla..bla..then doc bgtau apa kita boleh buat lps ni...kita akan jd sgt2 tenang. Tp tulah, again org keliling yg over kan? 


4. Menjadi tetamu Allah sebelum umur 30 tahun. Ini harapan dan impian terbaru sy. My new target. Sy usaha je, kalau Allah izinkan insyallah. Eh belum sampai sana, just terbayang2 and berangan je dah bergenang airmata. Tak tau bila dh sampai sana mcm mana. Nampak sgt byk dosa kan...huhuhu~ Semoga Allah jemput sy dan suami menjadi tetamu Dia dalam tahun 2016 ni. Amin ya rabbalalamin :-) Nanti nak mintak mama & abah doa byk2 masa dekat sana nnty untuk sy plak. Utk mama & abah pun sy doakan Allah permudahkan segala urusan baik di Malaysia & di sana menjadi tetamu Allah dipermudahkan. I know tabung haji always give their best! 


5. Urusan rumah dipermudahkan. Sy plan bila semua dh lengkap baru nak pindah. Slow slow buat satu2. Sebab both of us ada pandangan dan impian masing2 nk deco umah.haha~ so tgk lah siapa akan mengalah. 

6. Semoga sy lebih lebih lebih lebih lebih banyak SABAR utk lalui masa mendatang! hahaha~ 



Dah tu je yg major, yg kecik2 ada byk. Semoga 2016 berjalan dengan lancar. Dugaan sana sini tu normal. Dalam hidup ni, Allah sentiasa bagi kita peluang baru. Setiap hari ialah peluang baru. Untuk berjaya, kita kena berjaya dlm merancang. Kena ada plan, sebab? supaya kita ada arah dan destinasi. Ada target! tp andaikata gagal di tengah jln, jgn putus asa. Teruskan berdoa disepanjang perjalanan. Percayalah pada kuasa Doa. Selain didik kita jd lebih sabar, doa tu sendiri pengaduan kita pada pencipta kita. Dan sentiasa percaya, Allah tak kan kecewakan kan kita! Tp kena selalu ingt, kita ni manusia biasa, buat silap dan punya emosi. so being emotional and fail dlm plan to its okay! try harder.



Truly your,

AIDA  

Monday, January 4, 2016

Thank you 2015!

Assalammulaikum,
2015 telah melabuhkan tirai.
Sedih, sebab terasa masa berlalu dengan pantas.
Macam2 terjadi sepanjang 2015, ada yang membahagiakan, ada yg menguji kekuatan tp semuanya telah jadi sejarah. 


2015,
saksi permulaan karier sy yang baru, bersama keluarga kerja yg baru, Alhamdulillah. 
Allah makbulkan doa sy nk cuba sesuatu yg baru selepas audit.
Sekali lagi, rezeki sy berjodoh dengan bos yg baik2. 


Permulaan yg sgt2 mencabar maybe disebabkan umur sy yg still muda, maybe agak susah tuk org yg sebaya ayah sy terima idea dan arahan org muda mcm sy. Tapi sy kuatkan semangat, sy doa byk2, tp sebenarnya sy sgt2 la stress time tu. Banyak kali sy menangis woi! mcm2 versi cerita sy dengar, tp sy tak mudah menilai, sy menilai berdasarkan pandangan sy sendiri bukan apa yg org cakap. Tp dah namanya Aida kan, mengalah tu bukan pilihan. Sy teruskan jugak, byk sy belajar. Managerial skill sy mmg sgt2 weak, so sy belajar from time to time and improve. Bagilah apa jua cerita, alasan, kejadian atau pun ganjaran mahupun ugutan, prinsip kerja sy tak kan berubah! Time tu sy rase btl Allah tgh uji sy, pedihnya masa tu. Allah jua yg tahu. 7 bulan berlalu, sudahnya ada pelangi disebalik awan hitam!
Semoga 2016, bagi sy seribu satu kenangan yg manis lg bersama KWM!





womer power! 
bila 3 of us bincang masalah kerja. ohoi! stress.
terpkir, nikmat kudrat yg Allah pinjam pada wanita2 hati besi ni.
17 cawangan dengan 1700 perangai/ ragam yer. haha~






2015,



Alhamdulillah, bermula fasa besar dalam hidup sy. Berjaya jadi isteri kpd Mr Ikram, merangkap classmate darjah satu - darjah tiga, merangkap jiran selang 8 buah rumah, merangkap musuh sendiri jgk. Takdir & jodoh tu Allah yg tentukan. Bercinta dengan org lain, sudahnya kahwin dengan org lain. Jodoh itu rahsia Allah kan dan seperti biasa sy sgt2 sentiasa yakin Allah adalah sebaik-baik perancang. Cantik kan aturan Allah? Tak yah korang terkejut, mak abah mama abah kitorg pun terkejut jgk. 




Bila bace2 balik doa dan harapan saya tentang jodoh ni kan, buat sy senyum sorang2. Ramai org tanya knp sy pilih dia? dan org jgk tnya dia knp Aida? both of us takde jwpn yg spesific. Jwpan yg paling tepat dan lengkap ialah, Allah tahu both of us saling melengkapi. Kami berbeza personaliti, karektor, background, pendapat dan byk lagi. Tp akan ada satu titik atau keadaan yang sy akan laydown, hug and agreed with him. He is the best person yang boleh heal semua luka2 sedih sy, waktu2 sukar sy dan pujuk sy sampai sy cool balik. Peluk suami tu, boleh buat ko hilang semua penat lelah dan sedih ko sepanjang hari okeh! percayalah. And jadi Aida tu susah sebab dia sentiasa eager dengan byk benda. Ada je benda baru or target baru yg dia nak dan of course dia akan stress dgn cabaran.dugaan to achieve target. Time tu lah suami sgt penting tuk cool kan sy, rilex kan sy, dengar semua masalah sy. Sbb dia jenis yg cool & rilex. Tq husband! 




2015,



rumah pertama untuk kami berdua. Insyallah kalau takde halangan by 2016 siap! 
Agreement sign 2 bulan lps kahwen rasenya. Alhamdulillah, Allah mudahkan semua urusan sampai selesai. Satu lg impian sy dh tercapai dlm 2015. Syukur sgt2! Masa nie dh discuss dh, lps ni jgn tambah apa2 komitmen lg dh...tp sudahnya few month lps tu ntah kerja gila apa ntah decide amik MPV. hahahhahaha~ tu mmg kerja gila. tp gila boleh layan lg lah. WVR masih ada lg dan masih setia berkhidmat! Tp ada hikmah la amik MPV sbb bykkk sgt berjasa pada kitorg sekeluarga so far. sgt2 memudahkan byk urusan. On top of that, sebenarnya nk ubat kelukaan, something happen around may gitu. It was unexpected "gift" dtgnya tanpa diketahui. Insyallah ada rezeki lg. Untung nya sy masa tu, Doc Intan from columbia tu tenang je explain satu2. Bukan mcm gynae sy skang, bahasa nya menusuk kalbu btl! 



2015,

First time raya dengan suami & keluarga mertua! Pic raya ada kat entry raya yer. It was awesome experience. Mandi pepagi subuh kat rumah jelebu mmg sy tak kan lupa sampai bila2 yer. Sejukkkkkk gila tp best! terus rase keras je tulang~ Raya haji kat Johol. Tp day trip je kot sbb sy bizy kerja. Insyallah 2016, raya puasa kat Johol plak then raya haji kat seremban jer. 



2015,



first time kamil admitted di Senawang Specialist.  4 hari kat sana mmg drama habis.hahaha~ Sakit tulang belakang sy okeh. Then selang beberapa bulan sy plak admitted di KPJ Seremban pun for the first time jgk! Sy dh update kan yg tu? So 2015 mmg dlm sejarah lah for us! Kalau tnya sy antara Senawang Specialist or KPJ mana lg okay? My answer will be KPJ! Tp yang palin tepat sy tak nk warded lg. TAK NAK! 


2015,


sempat g Langkawi kejab hilangkan penat kerja. First fly trip dengan husband. Next coming trip will be on March 2015 insyallah. 



2015,




Ni antara perubahan besar gak in 2015. Si kecik ni duduk dengan sy sementara mama nya bertugas di riyadh. Masa dan jadual sy mmg berubah 360 darjah!Ini antara sebab kenapa blog bersawang jgk.hahaha~ every weekend sy & uncle dia msti ada plan for her. Introducing my little zaara. Nie kawan gaduh, makan , berjalan dan everything. Sgt2 lah checky! Ramai org ckp ikut rupa sy, haha~ Mama dia pun pelik cane leh ikut aunty! Next week she turn 1, aunty doakan awk sihat dan membesar dengan baik yer zaara. Kesayangan & buah hati dia bukan sy tau, tp uncle! Semua yg indah ialah uncle. 



Ni antara kenangan 2015 yg sy sempat korek2. Of course ada up & down dalam kehidupan kita kan. Selagi ada usaha & doa insyallah Allah akan bantu kita.  Terima kasih utk semuanya di 2015, utk semua pahit & manis, semua pengalaman dan kenangan! Syukur, masih ada peluang utk kita sehingga akhir 2015 nie kan. 



Truly yours,

aida

Friday, November 20, 2015

Perjuangan baru

Assalammualaikum,


Last week sy admitted di KPJ Seremban. Pertama kali dalam hidup masuk spital. Tahu tak nervous dia mcm mana? Lamaaaaaaaaaaa sgt sy decide nk g jumpa doc. G klinik biasa mmg dh la, tp doc mintak sy refer pakar. Sy mmg dh agak doc confirm admit kan sy, so sy dh siap2 tanya kamil jarum tu sakit tak kalau cucuk? sakit nya mcm mana? lama tak sakit nya? and semua soalan2 yg kamil rase kelakar nk jawab.


11 nov - pagi2 after dh ready mental & fizikal sy ke KPJ jumpa dgn dato doc marina. Saya orang yang ke-5. Doc masuk around 10.40 and my turn around 11.40 gitu. After cerita everything dgn doc, dia prepare doc tuk admit. Cerita masuk ward, kita buat entry lain nnty eh. Lps masuk MRI, buat nerve test dgn doc marina. Doc decide nk anta sy fisioterapi. Sy mmg dh expect sy carpal tunnel sbb dh study smua simptom2 nya mmg sy ada. Dia punya sakit, mmg rase nk lempang orang tengah malam. Then doc refer sy ke doc sorang lain. Masa jmpa doc tu sy alone, sbb kamil balik solat jumaat. 


After borak2 and cerita everything. Doc ckp dia syak sy ****. Of course sy terkejut! tak tau nk buat muka mcm mana. Then dia buat futher check. 70% confirm, then we decide buat blood test tuk dptkan ubat yg sesuai. Masa doc bgtau tu, sy down, sedih tapi tak nangis.Doc plak mmg jujur habis je dgn sy, dia bgtau semua la benda psl tu. Bila kua bilik doc and otw ke ward, colleague sy wasap tnya khabar. Terus sy nangis time tu! hahahhahaha~ tibe2 rasee sedihhhhhhhhhhhhhhhhhhh sgt. Colleague sy pun mmg doc diagnose dia ****. So dia bg sy semangat, dia bg sy motivation supaya tak down! Hoiiii sedih gila. Tergiang2 kata doc tu, "nie perjuangan baru untuk awk, berjuanglah! dgn izin Tuhan pasti awk boleh" " ramai patient sy yg berjaya bila dia ada semangat tinggi tuk berjuang dan ada kebanyakkan nya tak berjaya sbb attitude diorang sendiri. so you decide, take the challenge or leave it" of course i will take the challenge! Ni aida, semangat sy tak penah mengalah! Tp tulah, tengah kumpul kekuatan. tengah motivate diri. 



Doc dh bg sy ubat yg sesuai, selain sy kena tahan sakit carpal tunnel ni, sy jgk kena fit tuk new challenge nie. Allah tengah menguji saya sekarang. Mula-mula aritu ngis gak woi, tp now dh okay! Sebab sy percaya, semua ada hikmah & kebaikannya. Sy dh redha and I will fight. Cousin sy bgtau ikut je apa doc advice, and insyallah everything will be okay.. Ramai kawan dia mcm sy, tp diorang fight. Dengan izin Allah, diorang berjaya. Tp mmg betul2 kena jaga diri & kesihatan. Doc dh list kan apa yg sy kena buat, apa yg sy kena makan, apa yang sy langsung tak boleh makan. Doc dh supply sy ubat2 yg sesuai. Solution terakhir ialah operation which mmg sy tak kan buat lah. Nk operate tangan ni pun sy tak nak, apatah lg nk operate tempat lain. If sy berjaya dgn cara biasa ni, insyallah tak payah operate! Doc ckp pergi register gym lps nie and start kardio! it will help u a lotssssssssss........ 



Sy tnya doc knp orang lain yg lg ***** tp diorang okay je. Doc ckp tak semua orang dilahirkan dgn **** aida. Thats y dia okay and u not. Hmmmmmmmmmmm.. Its okay! Allah lebih tahu semuanya kan~ sy always positive. Sy sentiasa percaya Allah is the best planner. Nie bahagian sy kot, i will survive, Insyallah.
For time being, sy kena makan mcm2 supplement. Kena workout and jalani hidup sihat, of course tak boleh stress. Next appoinment on december, tp mcm nk extend je on january sbb dec sbb dh pack dgn activity office & family. Hopefully by january sy dh meet 50% target doctor. Doakan weh! Anniversary sy on march sy plan nk terbang jauh, kalau tak sihat cane nk jalan. 


Doakan please!


p/s : nak taip byk2 tak leh sbb tgn nie xleh guna lama2, kena rehat. dh la lupa nk g fisio. nnty sy update lain eh! Selamat Berjuang aida! 

Friday, October 30, 2015

Kenapa kita tidak boleh berputus asa?

Baru-baru ini sy perasan ada yg share quotes dkt FB. Menarik dan quotes tu terus sampai ke hati. Ikhlas walaupun tajam dan sinis. Saya kongsikan beberapa yang sy rase menarik.


:: Kita boleh merungut dan mengeluh, suami kita macam ni, suami kita macam tu.. Dari mula kawen smpai la kita mati.. Selamanya la hidup akan penuh dgn keluhan dan rasa tak puas hati.. Bahagiakah kita? Setiap hari, kenapa kenapa kenapa? Tak jemu ke tnya soalan yg kita xde jawapannya? Isteri yg solehah akan cari jalan camne nak baikkan keadaan.. Kalau perlu "telan", kita "telan" je asalkan rumahtangga berkekalan.. Takkan sikit2 nak gaduh pastu mintak cerai? Kita bukan makin muda.. Belum tentu kita bahagia bila jadi janda.. Gaduh ni penat sbenarnya.. Kita sndiri yg emo nnti.. Perkahwinan tu jln singkat ke Syurga, dan boleh jadi tiket awal ke Neraka.. Kita yg tentukan nak pilih yg mana.. Takde manusia yg sempurna.. Camtu gak suami kita.. Kita pun tak sesempurna mana.. Kita je yg tau camne perangai kita.. Kadang2 kita susah nak terima kesalahan sndiri.. Kita lebih mudah nak tuding jari.. Biarlah suami tu camne sekalipun.. Kalau dia buat jahat, dia dapat.. Tuhan kan ada.. Yg penting kita jaga amal ibadat kita.. Jaga hubungan kita dgn Tuhan.. Cuba semampu daya utk taat.. Kalau penat, kita rehat.. Kita boleh dapatkan 1000 nasihat dan pendapat, tapi kalau kita sndiri tak buat, tak guna jugak.. Bila kita ada masalah, adakah kita cepat mengalah? Atau kita suka cari salah org dulu? Atau kita cari jalan camne nak selesaikan? Kalau tak puas hati, refer kat Allah.. Rasanya DIA tak penah sekalipun lupa kat kita.. Kita je kadang2 tak umpamakan DIA.. Maaf kalau luahan ni ada yg tersinggung.. Salam Tahajjud buat semua..Regards,
Liza
(Wife Atok) - copy from fb mizan as syatirie



Satu hari Ustaz tanya atok..
"Kita tau ke apa yg kita mampu tanggung? Kita tau ke iman kita mampu tanggung sampai level mana? Akal dan iman tak sama.."
Terdiam kejap atok.. Atok terfikir, katalah iman mampu tanggung lumpuh seluruh badan.. Hilang semua deria.. Hilang kaki dan tangan.. Semua ahli keluarga mati serentak.. Tapi akal kita? Mampu ke nak tanggung semua tu? Sanggup tak? Kalau sanggup takpe..
Pastu Ustaz explain..
"Kita kena selalu do'a mintak pada ALLaH.. Mohon belas ihsan ALLaH jangan beri ujian yg berat-berat.. Mohon pada ALLaH kalau kita nak diuji, biarlah ujian yg ringan-ringan dan sekejap.. Sebab kalau kita cakap jangan uji diri kita dgn ujian yg tak mampu kita tanggung, kita tak tau apa yg kita mampu tanggung dan tak mampu tanggung.. Takut nanti tak tertanggung!"









SEBAB KITA ADA ALLAH. (jwapan untuk tajuk)


Saturday, October 17, 2015

NOTA & TIPS UNTUK FRESHGRAD AND UNEMPLOYED

Assalammualaikum,


Lately nie saya selalu nampak kat newsfeed FB sy pasal freshgrade yg selalu merungut gaji yg dioffer ciput. Ada jgk yang merungut tak dapat keje dah berbulan menganggur,malah bertahun pun ada. Ada yang ckp gaji dia tak setimpal dengan kelayakan yang dia ada. Semua nie buat saya berfikir, diorang berkerja nie memang niat kerana DUIT semata ke? yg unemployed nie diorang demand sgt ke? atau diorang tak presentable tuk position yang dimohon?


Meh saya cerita pengalaman sendiri, masa mula-mula selesai final paper bachelor degree saya dulu, benda pertama dalam kepala saya ialah saya nak REHAT. 5 tahun berjuang sampai sudah, so sy nk rehat kejab! Masa tu ingt, jadi student lah yang paling stress skali. Dalam pada berehat tu, tgn nie bergerak jgk intai2 kerja kat jobstreet. Sy apply kerja yang berkaitan dengan bidang sy. After a week kot, dh start dh panggilan interview masuk. Mostly dpd company kat KL tp seremban pun ada. Sy attend semua interview sebab abah kata, amik pengalaman interview sebaik boleh. After all, sy kumpul offer yang ada dan sy start pertimbangkan setiap satu. Firstly sy tanya diri sy, apa yang sy nak in 5 years akan dtg dan apa tujuan sy bekerja. Kalau sy nk duit yang banyak, company A ialah jawapan. Kalau sy nk ilmu, company B lah yang patut sy pilih dan kalau sy nak pengalaman, ilmu tp dlm masa yang sama duit yang ckuplah menampung kehidupan sedia ada, maka pilihlah company C. 

14 may sy lapor diri di Company C. (final paper sy penghujung march). Masa tu sy memang niat nk cari ilmu dan pengalaman disamping cabar kemampuan diri sendiri. Nak tengok sejauh mana sy boleh pergi berbekalkan ilmu 5 tahun kat muadzam shah tu hah. Sy start from zero, sy belajar benda basic, sy slalu tnya senior dan sy sentiasa positive walaupun kdg2 tu tak larat dah. Hidup sebagai auditor tak lah seindah mana yer, deadline kena jaga dan working paper kena siapkan ontime. Yang sy perasan, ada orang bila dia siapkan working paper, dia follow je apa yang tahun lps buat. zasss...zassss siap...mungkin orang tu jenis yang expert kot. Tp bila manager suh explain, time tu dh terkulat-kulat. Macam sy plak, suka dok tgk mcm mana dtgnya nie, knp benda nie mcm nie which is kdg2 makan masa yang lama sudahnya bila deadline dh dekat jadi kelam kabut. So sy belajar arrange masa at the same time pahamkan apa yg sy buat. Nak buat working paper audit nie kena ada heart & soul. So bila kita present or orang tnya kat kita, kita boleh explain dengan jelas. Perlahan-lahan sy belajar, dpd satu client sampai ke satu client. Dpd dormant compny smpai sy lead team untuk audit luar. Itu kepuasan pada sy, sebab makin lama makin byk benda kita belajar dan makin lama confident level kita bertambah. But at the same time, sy slalu refer senior untuk benda2 yg sy belum blaja. Belajar buat console, belajar buat adjustment yang susah. Kat ats katik sy penuh working paper. Study sendiri hows the figure derive on weekend. siapkan working paper on weekend tak yah cite la kan, itu selalu. Dlm line accounting, kita perlukan 3 tahun pengalam untuk ditauliahkan. Sedar tak sedar, hampir 3 tahun sy dengan company C. Masa tu sy rase kena make a move, kena cari pengalamn lain. Bukan sebab sy rase dh teror sgt, tp sy rase nk cabar diri dlm skop kerja yg lain plak. Apply lah kerja then dapat. Position yang lain, skop kerja yang lain. Tp pengalaman sy as auditor dulu sangat2 membantu sy hari ini, dan alhamdulillah sy dpt apa yang sy nak. Cabaran nya of course ada, mental kena kuat. Dulu masa jadi auditor sy dh biasa kena dera mental,hahaha~ so this time takde la heran sgt. Tp still la lain tempat, lain cabaran kan. Alhamdulillah, sepanjang sy kerja nie sy selalu jumpa orang yang baik-baik, bos yang baik, understanding dan jenis yang boleh bawak berbincang. Actually, the way kita act and the way kita approach bos kita pun memainkan peranan sikap bos kita pada kita. Sy jenis suka, explain from A to Z situasi then sy bgtau apa yang sy nak dan sy keluarkan pendapat bila perlu. Cara kita cakap tu perlu ada hormat tp tegas. Tp of course ko kena tahu apa yg ko ckp la kan. Sy mula dpd bawah dan masih lagi belajar. Untuk position skang pun sy rase mungkin perlukan 5 tahun untuk sy puaskan hati sendiri. Alhamdulillah, tahun pertama yang byk cabaran tp Allah mudahkan jalan. If dulu sy belajar cara nk buat kerja, now sy belajar cara nk arrange kerja dan paham attitude orang. Physiology memang mainkan peranan la now, seb bek sy ada husband yg saiko so boleh blaja dpd dia.hahhahaa~ Bukan senang nk bg org dengar arahan kita tanpa rase yang tak puas hati, dan bukan senang nk puaskan hati semua orang dalam masa yg sama nk dpt quality kerja yang kita harapkan. Kadang bila kita nampak mudah berbincang, orang naik kepala plak. Kalau kita bertegas sgt, orang tak suka pulak. Cara saya, buat kerja yang sepatutnya ko buat, ada masalah boleh bawak berbincang dan sy tak kan marah tanpa sebab. Provided, ko pun buat kerja pada level yg sepatutnya lah. the most imporatnt part ialah, jangan buat kerja2 yg menyalahi etika kerja. Yang part tu sy tak akan kompromi. Sy belajar dpd diorag apa yang sy tak tahu, dan diorang belajar dpd sy apa yang diorang tak tahu. Itu konsepnya, nk bergurau berborak semua boleh.Sebab sy mmg suka borak! hahaha~ tp bila kerja kita serious. 



So ini tips yang sy boleh kongskikan buat panduan tp ikut kesesuaian diri masing-masing yer :

1. Jangan kerja sebab duit - jangan jadi hamba duit sebab duit nie kalau kita cari tak kan pernah ckup. Memang duit sgt penting and semuanya perlukan duit, tu sy tak nafikan. Tp duit tak boleh selesaikan semua masalah. Biar sikit tapi cukup daripada banyak tp melalaikan.

2. Niat kerja kerana Allah - kerja itu ibadah, niatkan untuk perkara yang baik-baik. Bukan niat nak pakai keta besar, nk beli makeup mahal. baju branded. Benda-benda mcm nie tak kan ada kesudahan. bukan tak boleh beli, boleh tp berpada-pada. Sy pun slalu rewards diri sendiri gak bila penat bekerja,masa sebelum kawen dulu slalu lah. Now, semua tu hilang. Niatkan yang baik-baik tau!

3. Jangan lupa orang tua - Bila dh bekerja, ada duit sendiri. Jangan lupa bg kat mak abah duit. Sy slalu cakap kat mak sy, kalau along dpt lebih, along bg lebih. Kalau bulan tu byk belanja, so sy akan bg paras min yang biasa sy bg lah. Contoh kalau audit luar, ada elaun kan. So share la skit dgn mak, tak pun belikan apa2 tuk dia. Ada skali tu kan, sy audit luar lama then ada la duit skit2 kan, sy kumpul then sy belikan mak meja makan! hahahhaha~ pikiran mak-mak btl kan. hahaha~ benda-benda lain, tudung ke baju ke makeup ke atau apa-apa je yg kita mampu. Mak bkn tak mampu beli sendiri, tp kita memang happy nk belikan tuk mak. Abah pun sama mcm tu jgk. Dulu time kecik, sehabis baik dia akan belikan baju yang elok dan selesa tuk kita kan, now time kita plak decide tuk dia plak.hahahaha~ Ada one time, sy g mana ntah. sy tak ingt, ofismate sy dh pelik bila sy shoping tuk makcik, mak abah, pakcik sy. Knp smpai makcik pakcik pun nk belikan jgk, sy tak tau knp. Tp kalau ada lebih duit mmg sy akan belikan, sebab diorang nie yg tak pernah give up sokong n amik berat psl sy dpd dlu sampai la dh kahwen nie. 

4. Ukur baju dibadan sendiri - masa mula-mula pegang duit sendiri, mmg semua benda kita nak beli. Tp hujung bulan suffer kan.hahhahaha~ so pandai2 lah managed duit sendiri. beli apa yang perlu, bukan beli apa yg kita mahu. Tuk accountant mungkin ada kelebihan skit la, diorang jenis yg suka atur duit and record duit kan, so dia nmpak kemana arah pergi duit tu. Samada ke akaun simpanan atau ke akaun midvalley sudahnya.hahahha~ Benda pertama sy jadikan komitmen bila dh kerja ialah insurans. sy terus amik medical insurans saya + mak. Sakit dan perkara2 seumpama tu kita tak leh jangka, so sediakan payung sebelum banjir. Husband sy bila kita dh start closed dlu, sy pakse dia amik insurans. Agent yg sama, senang sorang agent handle satu family.  Lepas tu baru beli kereta yg mampu milik, then kahwin bila dh sampai jodoh. Lps tu sama-sama start fikir masa depan,beli rumah. Kitorang start pikir beli rumah lps bertunang, dan usaha berbulan-bulan cari yang sesuai dgn kemampuan. Sebulan lps kawen sign agreement dan sekarang tengah tunggu rumah siap. Sy dan husband ada kereta idaman masing-masing, tp kitorang decide lupakan seketika kereta idaman tu dan fokus pada satu. Then we decide tukar ke MPV, kalau ikutkan installment MPV tu dgn kereta idaman beza skit je, tp kita dahulukan keperluan dpd kehendak. Masing2 jenis yang family type kan, so MPV adalah yang paling sesuai. Now, sy kena lupakan vacation yang sy harapkan lps kahwen, sbb husband ckp kumpul duit nak beli brg rumah & masuk rumah sendiri. Then mana tau tetibe ada rezeki dpt anak plak, tu jgk cost. So sy senyum & diam. hahahahhaha~ kalau ikut aida mmg tiap bulan vacation oi! 


5. Jangan demand - Jangan ingat ada degree gaji terus rm3500. Masa interview nak gaji yang best je, tp performance kita belum tahu lg. Malu tak kalau company byr gaji mcm yg kita nak tp kita tak perform mcm yg company nak. Sejak kerja pertama sy redha dgn gaji yg diorang offer. Dah perform baru kita riki2 increament. Skali increment buat kita senyum2 semalaman. Nak tahu tak apa rase dia? Bahagia. Sebab satu, kita dh dpt belajar byk benda dan pengalaman. Kita usaha sungguh2 dan kita perform. Dua, org lain(boss kita) pun nampak kesungguhan kita then dia rewards kita dengan increment yang berbaloi ( pada saya berbaloi dan bersyukur). Means, orang lain appreciate kerja2 kita. Sama jgk dengan kerja yang skang, sy tak demand pun masa interview padahal orang lain kata i deserved more than that. Tp pada sy, i go to minimum pay dlu nnty bila i dh perform tahulah diorang nk nilai. Jauh lg perjalanan, baru 11 bulan dgn company skang, tp bykkkkk dugaan & cabaran nya tp Alhamdulillah Allah mudahkan. Latest, director congrts me dgn apa yg sy dh buat. Good starts katanya, tp jauh dan banyakkkkk lg yg sy nk buat sebenarnya. Saya tak letak duit sebagai pemangkin, tp sy cari kepuasan dalam berkerja. Duit tu rezeki yg Allah bagi, soon or later kalau mmg rezeki kita tetap milik kita juga. 



6. Yakin Allah pemberi rezeki - sentiasa yakin rezeki tu di tangan Allah. Banyak ke sedikit pandai2 lah kita managed sendiri. Tp jangan tak usaha plak tau. Do your best, Allah will do the rest. If you kerja tp u are underpaid, maybe boleh cari kerja lain. Tp if ianya tak membebankan sgt2, anggap je tu sedekah. Always be positive.


7. Ikhlas - Sentiasa ikhlas bila contribute sesuatu. Ikhlas nie subjective sebenarnya, tp u your own tahu how sincere u are. Based on my experienced kedua-dua bos sy sgt2 la baik & understanding. Alhamdulillah itu rezeki saya. Bos yang skang selalu pesan dgn saya, jgn stress buat kerja. Jangan pendam kalau ada masalah dengan sesiapa or apa2, jaga kesihatan. Jaga makan. Nanti susah conceive katanya. Alahai, bersyukur lah dapat boss yang baik kan. Kadang-kadang on certain issue, sy jenis yang berterus terang and dia selalu bagi sy ruang tuk bercakap luahkan pendapat saya. Dia bukan jenis, A is A and it will never be B or C. She always open for discussion. 


8. Target dan impian -Mesti ada target dan impian untuk tentukan hala tuju. Macam sy, always set 5 tahun skali. 5 tahun akan datang aku mesti bla..bla..bla..bla... Alhamdulillah, menjangkau 5 tahun kerja nie, i almost meet my target. Lagi 10 tahun sy target nak ada business sendiri, atau kalau sy berubah angin sy target nak duduk rumah je..hahahhaha~ Business yang sy target of course ada kena mengena dengan accounting. Skang kita kaut ilmu dan pengalaman dulu. 


9.Be positive - Jangan mudah mengalah,merungut dan putus asa. Saya paham kita manusia biasa, kadang2 timbul rase give up bila apa kita buat tak jadi. Kadang2 kita rase dah tak mampu nak move on. Itu biasa sebab hidup ni ada up  & down. Tp always be positive and bagi ruang diri sendiri.  Kalau rase dh tepu atau semak sgt, berehat. Tenangkan fikiran. Kumpul semula semangat2 yg dh tercicir. Kalau macam saya, sy suka bace motivation quote. Kadang- kadang menangis2 ni nk lepaskan marah, geram, sedih,Hubby lah tempat mengadu yang setia dan Allah jua pendengar & penenang yang terbaik. Bila rase kita tak mampu nak bertahan, berdoalah. Doa seikhlas hati, Insyaallah nnty Allah akan titipkan kekuatan. Doa seikhlas hati tau. Tak percaya cubalah. 


10.Bersyukur - Jangan cepat lupa diri. Sentiasa bersyukur. Kalau Allah bg kesenangan atau kemudahan, bersykur. Kalau Allah bagi ujian, bersyukur jgk. Sebab itu tandanya Dia ingat pada kita dan Dia nak bagi sesuatu yang lebih baik. Dulu, waktu nak solat kitorang kena take turn, sebab ruang sempit and staff ramai. Lepas tu mmg kena solat waktu lunch je, lbh dpd tu boss jeling2. Sekarang, Allah bg kemudahan dan ruang solat yang selesa. Patutnya bila dh boleh solat kat bilik sendiri, lagi senang nk lipat gandakan ibadat kan. Being aida yg selalu je lupa nak bersyukur kan. Last ramadhan kita sempat je amik al-quran waktu lunch at least satu page. Lps ramadhan lupaaaaaaa dh. Padahal sempat je kan. Banyak benda yang nk kena repair sebenarnya kan. 


Kesimpulannya, always be positive. Sentiasa yakin Allah ada dan Dia adalah sebaik-baik perancang. Dalam dunia pekerjaan nie, kita akan jumpa dengan macam- macam orang. Thats y kita kena set up diri dan keyakinan. Kita kena ada integriti dalam kerja. Mental kena kuat, ilmu kena ada dan semaikan sifat2 kemanusian. Jangan la kejam sangat yet jangan lah lembut/baik hati sgt smpai langgar undang-undang dan syariah. Kadang-kadang kita akan jumpa dengan orang yang akan bring you down. Hati-hati lah. Time nie iman kena kuat, mental pun kena steady! Dan yang paling penting, bila kita dibawah, jangan cepat putus asa, dan bila kita dh berjaya di atas, jangan cepat lupa diri,



Yours truly,

Aida







Friday, September 25, 2015

Kenduri kek Jelebu

Assalammualaikum,


Actually pic dh masuk dh dlm draft, tp tak bertaip.
So ini baru ada masa nak update :-)


Kenduri sekitar August rasenya, sebelum saya pergi langkawi.
Kenduri dekat rumah in law sy kt jelebu on saturday...
Nasib baiklah mama dh siap2 tempah tuk masak kambing akikah tu kan. Kalau tak sure kena amik cuti awal.
Kenduri on saturday, jumaat mlm kul 10 baru sy touch down jelebu.
Nk cuti tak leh sbb next week nya nk cuti g langkawi :-)
And this is first time sy join kenduri belah mertua selepas kawen.
Menu kenduri mama plak mmg wallahhhhhh ...belum masak dh terliur.
dah masak lagi confius nk makan mana satu.nasib perut besar kan...haha~





 terselit plak pic raya.



nie jumaat malam sabtu. lepas sampai je, loading brg setimbun kt bilik.
mcm biasa lah. sy  semua benda pun bawak kan.
lepas nie tukar lori plak kamil kata. dh mpv pun tak muat kan.haha~




buat keje smbil borak2.
wan tukang gelak je.
wan nie sgt comel tau..
spot me? tudung merah baju hitam purple pun boleh
main sauk je nk cepat.



malam tu tido pengsan!
esk nya kul 6 dh bgun. tnya mama nk masak apa tuk bfs.
kueh frozen sy dh siap2 from seremban
so zass jelah. yg mudah & cepat kan



pepagi nie tgh setting lg.
actually nie rumah baru mama & abah.
heaven wa ckp sama lu!
sbb sejuk to the max. nak mandi subuh tu mmg lama jab termenung.
udara fresh!
mmg every week pun akan balik kampung
main empang. tu pun heaven!



nie org kuat majlis.
cousin kamil yg tgh membesar ramai lg.
anak2 dara pun ramai.
so mmg meriah and help each other

nie minah  sambal belacan
sy dh amik resepi sambal belacan dia dh
dh buat masa kenduri maklong sy last week
and yes diorang kata sedap! 
tq mira. penat akk perati ko buat sambal belacan


abg ipar sy
cepat2 makan sbb ada job pelamin lepas tu

kenduri start 11 am gitu
smpai kul 4 pun ada lg org dtg.
meriah la..tp dlm 430 gitu sy dh pengsan dlm bilik
kul 6 bru sedar.
hahahaha~ alasan masuk bilik konon nk solat
tapi take 5 jab.
langsung lelap terus. tp seriously mmg penat bhaiii...
mama lagi lah penat kan. 

basuh pinggan girl.
rajin diorang nie.haha~
sorang doctor to be
sorang arkitek to be
sorang akauntan to be
tp semua nya buat keje zass zass zasss sepantas kilat.
okay i is kagum when kila handle sorang je masak nasi.
melopong je iols..haha~
kat ireland mmg masak hari2 eh kila?haha~


depan umah

tepi rumah

lauk in the making




dalam kul 6 gitu baru sy sedar dpd pengsan kan.
tgk2 kak ngah tgh basuh piuk. hadoii...gila rase bersalah kan.
terus sambung kerja.
panaskan lauk apa patut.kemas dapur and so on.
ada askar dua orang tlg.adam & akip
mlm lps dinner, kitorg lepak kat hall sampaai kul 12 tgh mlm.
borak2 crita zaman bercinta dulu. mama & abah dah pengsan dh time nie
kitorang dok borak sambil makan burger.
heaven! sbb angin kuat....sejuk! fresh!
sampai sy amik bantal lah bawak ke luar. tido sambil borak..haha~



esk nya, smbung kemas.
lps tu reramai g mandi empang.
nie heaven! mandi sampai menggigil.
after zuhor siap2 gerak balik kitorg g melawat anak paksu kt columbia puchong.
kul 10 mlm baru sampai rumah. pengsan tido!


the end~ 


eh actually nie kenduri adik ipar nk tunang gak, next week nya tu adik ipar tunang dgn org nilai. tp sy dengan kamil tak dpt attend, sbb dh booked ticket g langkawi. sian ayi, kakak takde takdapat balik, bangah takde ada job, kitorang takde g langkawi, adik takde kat kelantan tak balik. mama & abah dan makcik2 lain je. takpe, time kahwen nnty insyallah semua ada. kitorang sanggup postpone date g korea, walaupun sebenarnya date ayie kawen tu mmg kitorang ( kakak+kakngah+ sy) plan nk g korea. takpe, kasi ayie kawen dlu lah...haha~

Saturday, August 15, 2015

Muara Hati

Assalammualaikum,


Tajuk entry kemain mcm tajuk lagu, tp mmg tajuk lagu pun sebab tgh dengar lagu tu then tak tau nak letak tajuk entry nie apa, so kasi cilok je tajuk tu. Awas, entry nie berbaur sedih + emosi. gulp! Ia jugak ditaip ketika sedih tp belum la merintih, Still undercontrol. 



First,Pernah dengar tak org ckp, " You will lost something, when you get something, because you cant have everything". Saya penah dengar kata kata zaman sy sekolah dulu. Dulu rase mcm paham dah maksud dia, tp now dah paham sangat2 sebab dh rase, ( eh baru tulis setakat nie je dh berkaca-kaca plak mata nie oi). 


Kadang-kadang kita as human dh usaha sehabis baik, seikhlas mungkin & sedaya yang boleh untuk kebaikan semua orang tapi tetap kadang-kadang buruk kita yang dinlai, salah jgk yang tetap nampak dimata. Kadang bila lalu jalan-jalan sukar,waktu waktu mencabar sy break kejab. Tekan break and hold. Istighfar sekejab dan tanya diri saya sendiri, what make u stay for so long? sy lelap mata, dan telan semua benda2 pahit dan susah tu sorang-sorang dan wake up again mcm biasa. Walaupun sy sorang yg outspoken, but for this time nobody will listen to you. - there you go, you will lost something when you get something. Its okay! Thats life kan, selalu diduga dengan mcm-mcm perkara dan cara. Again, i back to Him as He knows everything since the day I serah segalanya. Again, im begging him, kurniakan sy akal yang waras, sabar yang tinggi semangat untuk terus berjuang dan kekuatan untuk tempuh setiap ujian nie. 





Kadang-kadang im crying while driving sebab rase mcm berat sangat semua yang i ve to go through. But bila sampai ke destinasi, tarik nafas dalam-dalam dan act like nothing happen. Walaupun hati tu dh lapang, sebab dh serah pada Allah bulat sebulatnya tapi hiba tu tetap ada. Kadang-kadang keluar jgk acting budak-budak sebab lost control. Biasalah perempuan kan, emosi terlebih. Tu sebab org tak suka boss perempuan kan? haha~Kadang-kadang bukan kita mintak bukan-bukan pun, but just some appreciation and attention jerk! But its okay. Life goes on~



Second, pernah tak lalui situasi ko saje je tnya on something just to know the answer. Padahal ko dh tahu jawapan, tp saje je tanya direct sebab nk dgr jawapan dpd mulut tuan punya badan sendiri. Dan yang paling best, jawapan dia tak sama dengan apa yang kau dah tahu, which is the one yang ko tahu is the truth. Dalam hidup nie, kadang-kadang semua orang buat silap, ada menipu sana sini. Tp not to the one who are very closed to you. Kadang-kadang sampai takut nak tnya, sebab takut jawapan nya adalah yg sebalik nya which is selalunya tu yang berlaku. Dan bayangkan you have to act mcm biasa walaupun tahu those lies. Kecewa? Of course! Tp you got no chance nk cakap apa- apa, because you have lost this opportunity. Thats okay, you just not deserved the truth aida. Nak sedapkan hati sendiri. Tapi until today, i never stop doa semoga one day they will tell me something true and hopefully that day masih ada lagi sedikit baki kepercayaan saya.



Kadang-kadang saya dah cuba bagi yang terbaik, tp salah nya tetap ada. 
Kadang- kadang saya dah cuba buang yang buruk, tp tetap salah saya yang dipertikai.
tu sebab kadang -kadang sy rase nk stop kejab dpd terus melangkah berjalan. 
Sebab nya sy penat sangat nak baiki semua salah silap saya, sedangkan nobody will appreciate it. 
Tapi sy gagahkan diri jgk teruskan berjalan sebab sy sentiasa yakin Dia sentiasa ada dengan sy.
Saya buat yg terbaik untuk org2 kesayangan sy. 
Saya jgk manusia biasa, ada silap dan salah, ada kurang sana sini. Tapi sepayah dan sesukar mana pun perkara yang sy kena hadap, tetaplah within this 4 walls je. 4 dinding jelah jadi saksi mcm mana struggle sy tuk jadi yang terbaik.Belum lagi sy cerita buruk yang patut sy simpan, aib yang patut sy tutup dan maruah yang perlu sy jaga pada orang lain. Tapi silap saya?wallahualam. 
Mungkin kali ni Allah nak ajar saya telan semua pahit/buruk/jahat/tipu atau apa saje, berbanding sebelum nie mungkin saya boleh bebas ckp apa yg sy rase. 
Mungkin Allah nk suruh sy byk kan lagi sabar, tengok salah sendiri. 




Kakak ipar saya pernah ingatkan saya dulu, disaat kita rase kita sorang-sorang struggle alone. Yakinlah Allah sentiasa ada dengan kita, Saat kita rase kecewa dan sedih, serahkan semuanya pada Dia, sebab hanya Dia saja yang paham segala yg kita rase, Bulat kan hati pada Dia semuanya. Serahkan segalanya, lapangkan dada and thats it teruskan jalan mcm biasa. Insyallah you will become stronger! 







Kadang-kadang sy selalu cakap dekat diri sendiri, 
mungkin bila saya dh takde, baru orang akan tahu kenapa sy selalu tegur sana sini(membebel sambil mengingatkan)
mungkin bila saya dh takde nanti baru orang akan bgtau saya perkara yang benar-benar sahaja ( no hidden issue/no lies)
mungkin bila saya dh tak nampak didepan mata, baru orang tahu betapa saya bersungguh nak baiki keadaan dan bagi yang terbaik
mungkin bila suara saya dh tak lagi kedengaran, baru  orang akan sedar akan wujudnya saya. mungkin!
but its okay! sehingga sampai saat dan ketikanya, saya tetap akan mcm nie
tetap sayang semua kesayangan saya
tetap bagi yang terdaya dan terbaik
tetap berdoa semoga suatu hari nanti awan-awan hitam akan berlalu pergi
dan
tetap telan semua yang ada didepan mata walaupun kadang2 sendiri yang sakit.
dan sebenarnya inilah harga yang saya kena bayar untuk ada dalam keadaan sekarang.
mak abah should proud of me!




Walau apa pun, saya tetap manusia biasa yang kadang kala penuh dengan emosi. Nampak mcm kuat, tp internal nya Allah saje yang tahu. Selalu nampak saya ketawa, tp hati saya Allah je yang tahu, kecewa nya saya, Allah jgk yang tahu. Bila saya dh penat nanti, sy akan berhenti memberi. Masa tu jgk, mungkin saya dh ready utk semua keadaan. Mungkin ada tempat lain yang lebih perlukan saya, yang boleh jujur dengan saya, yang boleh terima saya as what i am. Dan pastinya, akan tiba saat yang saya akan hanya perlu diam dan pergi. Saat itu pasti tiba, sebab sy ckup kenal dengan diri sendiri.



Till then,


Truly yours,

Aida




Friday, July 10, 2015

RAMADHAN 2015

Assalammualaikum,


Kejab je rase dah sampai ramadhan ke 22 kan. Rase macam baru first day puasa.
Ramadhan kali nie struggle skit sebab kena kejut suami bangun sahur! hahahhaha~
Untuk sahur biasanya he just need a cup of milo and roti bakar~ thats it. 10 minit je sy boleh siapkan.chewah!
Untuk berbuka plak, haaaaaaaaaaaa yang nie struggle skit sbb kamil tak makan seafood and dia mmg agk pilih apa yg dia nak makan dan dia try to avoid nasi tuk buka puasa. So selalunya kita akan cari kueh mueh atau murtabak for him yang lain saya masak. Kari ayam, sambal ayam, kari ikan, gulai ayam ikan telur dan macam macam lagi lah~ ada one time kamil buat pizza and sy buat stock karipap coz he loved karipap so much!
Penat? biasanya kul 10pm sy dh tumbang~ kerja di office mmg tgh banyak so mmg around 10pm je pengsan. Dulu sempat lagi layan cerita kat tv3 kan, skang no more. Penat ya rabbi.


Tahun ni raya mana?
Tahun nie sy raya rumah mertua di jelebu. Patutnya raya on my side, tp ntah mcm mana discuss aritu kita tuka plan raya jelebu. Persiapan nak first raya together nie agak kureng skit. Hahahaha~ sbb sy bizy dgn kerja. Tp baju dh tempah la beberapa pasang, cuma excited tu belum sampai. Tema kitorg tahun nie PINK! Nie kalau bff sy semua tahu tema pink nie mmg kena bahan! hahhahaha~


Kueh raya?
Tahun nie hambar jgk sbb sibuk sgt so tak beria tempah kuih raya. Tempah asal boleh je, untuk rumah sendiri, umah mertua , dan bawak balik dua dua kampung. Nama nak buat kuih raya sendiri memang nan- ado. Siap dh ckp dgn mama, mama tak yah beli kueh byk sgt, aida dh order kueh dan kek sarawak. Kek sarawak mmg fresh dpd sana sbb sy suh manager cawangan sarawak beli and pos ke sini. hihi~ siap dapat free satu lg. Thank you kak ros :-)



Satu benda baru untuk ramadhan kali nie, sy and rakan -rakan ofis sempat bertadarus dan khatam on 3 july yg lepas. Alhamdulillah. Next year boleh buat lagi. Pengalaman kejut suami tido pun agak comel... Untunglah kamil senang bangun. Yang susah bangun tido ialah saya..hahahaha~ Ada one time baru-baru nie, sy mcm migrain and tak larat habis. Memang drama habis, seret kaki je masuk bilik and the drama begin. Luckily kamil mampu layan and dia looks like dh masak dgn drama bini dia.



Ada satu artikel tulis pasal ketiak suami. Ada apa ntah pada ketiak suami yg bagus tuk kita, and yes lately nie sy mmg tu mcm habit je. Kelakar woiii bila ingat balik tapi tulah hakikatnya. Kamil muka pasrah dan redha je. Tatkala entry di tulis, sy sebenarnya sgt stress dgn keje, sampai berdenyut habis kepala. Sampai rase nk give up je, tp ramai yg suh sy stay strong.Thats y sy decide nk update blog so atleast leka kejab dpd fikir kerja. For time being, sy mmg elak tuk stress kan diri. My sister inlaw dh remind, relax and jangan lasak! My cousin dh bilang, jgn bergonjeng sgt! baiklah. kita buget ayuuuuuu je okay.. sesopan! hahahhaa~



Till then,

semoga ini bukan ramadhan yang terakhir.


aida

Tuesday, June 2, 2015

I wish I can be like .......

Assalammualaikum,


Hai korang? sihat? hows life? 
Kemain bizy sampai terabai blog nie,hahah~
Saya alhamdulillah sihat. Cuma sakit badan menunggu hormon stabil. Teruk juga miscariage nie rupanya kan. Dah la waktu kejadian tu sakit, then makan masa gak nk tunggu bdn btl btl okay and fit. Takpe, kita amik pengajaran dan amik iktibar akibat kelalaian lepas. Ada orang bdn dia jenis yg kental, lasak mcm mana pun bdn dia kuat dan ada org yang sebaliknya. Lepas nie kena lebih berhati-hati. Sgt tak best okay rasenya menunggu berjam-jam kat columbia tu nk jumpa doc, patient lain smua bawak perut while u not. sedih tau. Seb bek doc dia nice  & soft, check begitu begini. Next appointment lps raya lah sy rase, now bizy mmg kena skip appoinment. Sesuka hati kauuuu je kan aida! :-) Doakan rezeki sy tuk yang akan dtg okay. Masa miscariage tu mula-mula sy rase okay, tp lps tu sedih lepas tu okay balik! Sebabnya sy tak tahu pun sy pregnant,yelah sbb awl lagi kot dan tak jangka.haha! Cuma bila di ingt ingt balik, masa tu emosi sy mmg cpt tersentuh lah, sikit punya hal pun meleleh airmata. Sensitip sungguh, ingtkan emosi org baru kawen, rupanya lain. Takpe, barang lepas jangan dikenang. Doakan yang terbaik yer. 


Sekarang kerja memang banyak tetapi Alhamdulillah sy masih mampu handle lagi, cuma kdang kadang dgr sy pitching kuat nyanyi dlm bilik tu maksudnya tgh stress la tu. Kadang stress bace report cawangan, kadang geram dgn system. Macam- macam hal. Last week sy diberi slot tuk bentangkan segala yang berkaitan dgn cawangan dlm MPP , last minit preparation, kamil yg buatkan slide while im providing him info n bahan. Alhamdulillah everything went well and sy dah kenal dh setiap manager cawangan & at last diorang pun kenal aida yang garang, banyak songeh, suka kol cawangan nak itu dan ini. hahahhaha~ Manager sarawak yang selalu buat sy gelak sampai kuar airmata approach sy masa lunch, siap pegang lemak-lemak sy lagi. Kuang asam betul but I love diorang pnya dialek. Sy slalu ikut dialek diorang bila on the phone. Bila salah sy gelak terbahak-bahak!


Masa otw ke tempat presentation, my colleague cakap " how i wish can be like my other husband or other fren, tak payah fikir apa-apa, buat je apa yg bos dia suruh, tak payah pkir byk. Ingt best sangat ke jadi manager nie, semua kena pkir, kena decide kena tgk....haihhhhhh penatnya" keluh dia. Saya reply dgn senyuman, sebab dlm kepala sy after presentation nie sy nak balik office and sambg tgk kerja GST dan byk lagi kerja lain. She is right, i am totally agreed with her!  Penat sangat-sangat. Kena sabar banyak banyak. Ada one day tu, setengah hari sy habis dgn pegang telefon je layan kerenah manager/ peg tadbir cawangan, We have 17 cawangan around Malaysia and yes sy kena sentiasa update dgn masalah diorang. Sampai penat gila mulut bercakap haritu, ckup 12 tghri sy pesan dgn staff lain yg sy nk rehat jab kol sy after 2 pm! Gila penat weh. Ada plak jenis yang ketegaq, yg nk dia je betul yang tak nk terima cara kerja baru tak nak terima improvement. Sebulan dua saya monitor and nasihat masuk bulan ketiga saya terus keluarkan arahan! Tak larat sy nk hadap benda yang slh every month dan sy bukan jenis yang boleh sabar lama-lama.hahaha~ terus diam and proceed dgn kerja dia. Konsep kerja dgn saya senang je, buat apa yang ko perlu buat dan ada je masalah discuss terus dgn sy. Sy tak suka simpan, tak suka perap. Kadang-kadang sy penat, sy lelap kejab. Saya jgk belajar supaya tak push orang, sy slalu bagi dateline utk setiap kerja yang sy bagi. bila sy dh bg dateline tu pepandai la korang nk buat mcm mana janji siap,ko nak speed up ke nk buat slow ke sukati janji siap bila smpai dateline. Sy dlu pun tak suka manager ckp 10x benda yang sama, ingtkan 10x benda yg sama. So sy apply konsep yg sama sekarang. 



Saya sentiasa positive, walaupun penat! Saya belum menyesal lagi terima tanggujawab ini. Sebab sy masih lagi dlm process belajar. Banyak lagi skill management yang sy kena improve. Banyak kali sy ditegur sebab tak bg dateline dkt staff,tak push diorang. Kadang saya tak suruh diorg buat, tp sy buat sendiri. Hhahahaha~ Bila waktu sy rase nk rehat, sy akan amik cuti. Rehatkan kepala & vacation then sy akan feel better. Sy percaya & yakin Allah bagi apa yang kita perlu bukan yang kita mahu. As for now, mungkin Allah nk train sy jadi lebih efficient utk future kan.



nota : sy sentiasa yakin, Allah tahu semua yang terbaik buat sy. Walaupun Dia bagi suami yg goreng telur letak gula, tp sy tetap positive! Mungkin Dia nak didik sy lebih sabar.. hihi



Sunday, April 12, 2015

CARA MENGATASI MARAH

Mesti pernah rase marah kan? Saya selalu! hahahha~ 
Ingat tak penat ke marah? penat weiii.. penat gila...
By time to time, sy mmg tgh cuba kawal marah...tak yah jadi outspoken sgt...kadang2 berhasil, kadang2 failed! haha~ Tp skang biasanya kalau sy marah, sy akan diam je. Sebab diam tu lagi baik. Baik dalam meeting, baik dgn kawan atau sesiapa sahaja. Melainkan benda2 yang sy mmg kena pertahankan, sy akan bersuara. contoh dlm meeting, ada org memandai2 nak buat itu ini yg terang-terang salah, tp sbb dia pandai sgt so dia rase betul. sometimes dia rase dia qualified sebab experienced dia, tp experience tak pernah halalkan yang salah yer. thats y ilmu tu penting, tu sbb kena belajar.tu sbb kena amik exam, bace buku, graduate then baru u tahu benda betul and tak. thats it! here we go cara nak atasi marah yg sy google and share :
1. Mengubah posisi duduk
Cara ini diterangkan dalam hadis berikut: Mengubah Posisi. Rasulullah SAW bersabda: “Apabila salah seorang di antara kamu marah, dan ketika itu ia dalam kedudukan berdiri, maka hendaklah ia duduk. Kerana hal itu akan menghilangkan marahnya. Dan kalau tidak, maka hendaklah ia berbaring.” (Riwayat Muslim). 
2. Ambil wudhu’
Rasulullah SAW bersabda: “Marah itu datangnya daripada syaitan, dan syaitan itu diciptakan daripada api, sedangkan api itu hanya dipadamkan dengan air. Oleh itu apabila salah seorang di antara kamu marah, maka hendaklah ia berwuduk” (Hadis Riwayat Abi Daud).
3. Mendiamkan diri ketika marah
Cara mendiamkan diri mampu mengurangkan rasa marah. Hal ini kerana panas baran berlaku apabila berlakunya tindakan demi tindakan yang menyebabkan suasana tegang. Oleh itu, mendiamkan diri membolehkan kita mengurangkan rasa marah. (yezaaaaaaaaaaa! diamkan diri bila marah. telan je. lps tu sendiri stress..hahaha~ tp its works tau, dpd ,kita bercakapppp je...sudahnya jadi gaduh lagi besar, baik diam...simpan je apa kau nak ckp, ckp kat dinding ke, ckp smbil drive, ckp time tgh berak ke.hahahaha~ janji ko tak ckp dgn org yg ko mrh.)
4. Berfikiran positif
Elakkan daripada memekik atau bersuara lantang ketika marah kerana ia akan menyebabkan suasana menjadi tidak terkawal dan hati juga penuh emosi. Oleh itu berfikir lah secara positif dimana marah bukanlah cara penyelesaian. Adalah lebih jika merendahkan suara dan tidak menggunakan perkataan yang mungkin menyinggung perasaan orang lain. ( yessss, be positive)
5. Luahkan pada masa dan tempat yang sesuai
Carilah tempat untuk meluahkan masalah tanpa perlu merasa marah. Contohnya meluahkan masalah pada teman terdekat yang dipercayai. Setiap individu mempunyai cara meluahkan yang berbeza, namun pastikan ia positif dan membawa kebaikan kepada diri sendiri.
6. Bawa bertenang
Tarik nafas juga mampu megurangkan rasa marah. Ia akan membolehkan kita mengawal emosi ketika marah.
7. Senyum
Senyuman mampu mengurangkan rasa marah. Walaupun senyum nampak mudah namun senyuman tidak mudah di ukir di wajah orang yang berada dalam keadaan marah. Namun percayalah, dengan senyuman perasaan marah kita akan menjadi reda. ( senyumlah, walau dalam hati kau Tuhan sahaja yang tahu, bg aura2 baik dlm bdn masuk then u will be okay)
Additional tips :
Selalu berdoa kepada Allah SWT
Allah telah berpesan iaitu jangan menyembah selain daripada-Nya. Ini bererti kita dituntut berdoa hanya kepada Allah yang Maha Esa dan dilakukan secara berterusan. Waktu-waktu mustajab berdoa adalah pada malam Jumaat, tengah malam, pagi sebelum waktu Subuh, malam hari raya, ketika waktu azan dan iqamah. Insya-Allah, Allah akan memakbulkan doa setiap hamba-Nya yang benar-benar ikhlas. Namun, kita perlulah sedar bahawa sebarang rezeki tidak akan datang bergolek sekiranya tanpa usaha yang bersungguh-sungguh. Maka kita perlulah berusaha supaya mencapai sesuatu di samping berdoa hanya kepada Allah yang Esa.
Menangis dengan sepuas hati

Jika anda jenis yang ‘tidak boleh’ gelak-ketawa sebab ‘terputus wayar’, maka cubalah menangis sepuas-puasnya. Ia mampu membuang jauh-jauh perasaan yang gundah gelana.

Tekanan yang dihadapi sekiranya melibatkan individu yang lain dapat diredakan melalui luahan hati kita dengan menuliskan rasa ketidakpuasan hati kita itu dalam sehelai kertas. Sikap cuba menyimpan perasaan tersebut dalam hati boleh menyebabkan diri merana. “Luaran lain hati lain” ada sesetengah individu apabila mereka mengalami sesuatu tekanan, mereka seolah-olah tidak menunjukkan permasalahan mereka itu. Sebagai contoh, mereka akan sentiasa gembira bila dilihat bersama rakan-rakan tetapi dalam hatinya hanya Allah yang Maha Mengetahui. Maka dengan itulah, menangis dilihat sebagai salah satu cara kita dapat mengurangkan tekanan yang dihadapi.
Nie antara yang sy selalu buat, sometimes bila dh marah sgt. sy diam then bila sy dh okay, i will always pray dan mintak Allah jauhhhhhhhhhh kan lah sy dpd sifat marah nie. Sambil nangis sambil doa, sebab sy tahu marah nie sgt2 tak baik. Sy ckp dengan diri sendiri, tak semestinya yang baik tuk sy, baik tuk org lain, tak semestinya yang sy suka, org lain akan suka dan sy tak boleh pakse org suka apa yang sy suka. Dan sy juga kena selalu remind diri sendiri, tak semua benda sy boleh ckp, sometimes sy kena keep for my self and be independent. Jangan harap kan org selalu, selagi boleh jalan,boleh bangun, boleh nampak. do it ur self! hahahaha~ omg! independent sgt zaman skang kan.

For coming birthday next week, saya berdoa, sy bebas dpd stresss and be more independent and dewasa. Kadang-kadang sy selalu bg yg terbaik dlm apa yg sy buat, sy susah nk berkira dlm byk keadaan, sy selalu sayang org-org keliling sy, sy susah hati kalau sy tak boleh tlg org lain dan selalu nak org2 yg sy syg ada selalu dgn sy. Tp im a bit sad, bila org2 yg sy syg tak rase the same. They not love me as much as i love them, they not even care pun as much as i always care for them and paling sedih im not their priority pun. Tapi yelah kan, tak kan nak pakse org plak. Bukan nak harap balasan, no im not. Semua sy buat, semuanya ikhlas. Tp just a bit sad la.  Maybe, sy fikir apa yg sy bagi and nampak apa yg sy buat je, sy tak nampak apa yg org dh buat tuk sy plak kan...yeah, maybe. Satu benda yang tak kan berubah, kasih syg keluarga kita. Buruk kita, baik kita dia akan terima. Dulu, kini & selamanya. Tu sebab sy selalu ckp, gagal mana kita sebagai manusia, berjaya mana pun hidup kita,never forget our parents. Till then, semoga dgn umur yg baru next week, i will become strong & stronger. Belajar jadi org yg lebih baik dan tak suka marah-marah. Its okay if people dont love/like you pun, u still got ur love One kan. 


Till then,
Pn Aida

note : winner are not people who never fail,but people who never quit.