iklan-iklan~sila click

Monday, March 11, 2013

memaafkan

Tiba2 rase nk share somthing or more to update somthing.
sape2 yg dh lama follow blog sy, mybe tahu lah kot.atau dpt agak smua crita2 sy dlu.
related family mmg tahu and close fren jgk paham apa yg sy maksudkan..
yg tak tahu pape, amik je pengajaran :-)


back to 2009,
saat sy tgh happy2....seronok study...
somthing happen...mcm batu hempok kat muka rasenya...
benda yg sy tak pernah expect and never cross in my mind pun selama nie.
I am the last person yg tahu..and at last sy jgk yg kena handle smuanya...
dgn termangu...tak paham...sakit hati..kecewa..geram..benci..marah...
sy hadap jgk semuanya...
roomate sy teman pendengar setia...
seminggu sy layan perasaan...after a week.sy decide tuk hadappp je semuanya.
kuatkan hati. time tu sy mmg fragile abis..



sy pekak kan telinga dgn apa yg org ckp...sakit hati dgr tu sy pendamm je..kalau sy layan nnty tak berkesudahan..
tp sy beruntung, masih ada lg family members yg sgt2 supportive.
yg sentiasa ada disisi, yg tak pernah jemu support sy.
sampai mati sy akan ingt jasa diorg.
thats y untill now, kalau diorg mintx tolong pape...
sy akan usahakan jgk...sbb jasa diorg time sy susah..tak mampu sy nk balas.



sampai at one point, sy decide utk redha.terima apa saje sebaik mungkin.
ada yg suruh sy melawan.ada yg suh sy membalas.ada yg suh sy bg balik.
tp sy tetap dgn keputusan sy.terima sahaja semuanya.
bg sy, sekuat mana pun saya...semampu mana pun sy nk membalas..
balasan Allah tu lebih setimpal.dan bkn kerja kita nk menghukum dan membalas2 nie.
dan sy ada byk lg urusan lain yg lebih penting nk diuruskan.dan mungkin tu dugaan utk sy.
so sy ckp dgn family members sy, keputusan sy muktamad.dan smua org paham.
letih jgk nk pahamkan mak and lain2...dan cool down kan diorg...


tp sy jgk manusia biasa,
ada perasaan kan..ada rase marah..ada rase dendam..benci..
buat pertama & terakhir nya sy jumpa and bgtau org tu...
apa saje jadi sekarang...sy terima sebaik mungkin...sy tak kan balas satu pun..sbb bkn keje sy dan bukan sy nk bls2 nie...tp sy ingtkan dia..Tuhan tu maha adil..satu hari nnty, dia akan rase sakitnya sy rase dan byr setiap airmata kami semua...sy ingtkan jgk, satu hak sy kurang...dia tanggung la semuanya..walaupun time tu sy tak rase apa pun..mmg muka pasrah abis la...hati kering woi!
sy bersihkan semua benda2 kotor apa jadah tu. sy buang jauh2. baru lena tido.



dendam kesumat mmg ada.
tp setakat dlm hati jelah...sy pun manusia biasa kan...ada rase.
6 bln selepas tu satu2 benda jadi.
sy tak amik pedulik. itu pembalasan ke.itu dugaan dia ke.sy tak pedulik.
yg sy pedulik org2 kesayangan sy...berani la usik family sy.

6 bln je kot, semua nya terkawal.hidup makin baik dan semakin baik.
tp setiap benda yg jadi dlu..satu pun sy tak kan lupa.
ada jgk tnya, mampu ke sy nk maafkan org tu..
masa tu sy jwb buat masa nie...tak termampu sy nk maafkan dgn seikhlas hati.
tp tahun lps,
lepas  tgk keadaan dan dgr mcm2 cerita kan.. terusik jgk hati nie.
so perlahan2 sy doa...buang kan segala rase negative yg ada nie.
supaya sy boleh hidup aman damai... alhamdulillah..
timbul rase kesian..tp nk memafkan tu belum sepenuhnya lagi..


tp now,
seikhlasnya sy rase....sy dh maafkan setiap satu benda yg dia pernah buat dlu.
dan sy doakan dia pulih seperti sediakala.
kesian pulak dgr nya kan...keadaan yg mmg unexpected...
dugaan buat dia lah barangkali...
dan org2 yg sedap2 "membagi" time sy susah dlu...
sy rase dia pun dh rase skang apa yg pernah sy rase dlu...
amacam? sakit tak? pedih tak? perit tak kau nk hadap???
sekarang nk jumpa sy pun dh malu kan...kalau boleh nk lari..lagi nk lari kan...nk tanya kehidupan sy sekarang nie pun malu kan?
time kau curah minyak tgh api membara2 dlu..ko xpnah pikir pun nasib org yg terbakar tu kan...sekarang sakit tak bila diri sendiri terbakar?
yg part tu, sy tak boleh nk ckp lagi..
marah sy dh hilang...cumanya...nk lupakan setiap satu benda tu..sy tak mampu..
melainkan, ko dtg mintak maaf sndiri dgn mak sy....
byk kali dh sy ingtkan dlu, jgn usik pun mak sy...tp ko xpnah fikir perasaan org...


maka, time org susah...jgn kita tambah beban org tu...
jgn kita  hempok dia dgn mcm2...kita tak rase..kita tak hadap...
patutnya kita sama2 kongsi duka org tu...ringan kan apa yg patut,,,,
kalau org lain kena pun kita tumpang simpati...
ini kan pulak darah daging sendiri kan...sanggup pulak kita nk bebankan dia...
tp tulah...rambut sama hitam...hati kita lain2...
kita nmpk org tu tgh dlm payah...terbakar dlm api...kita tambah pulak dgn minyak...biar  lg membara....kejam nya hati manusia kan...
tu yg sy tak kan lupa sampai bila2...even skang bila terjumpa sy sama2 duduk makan dgn org tu pun...kdg2 teringat2...cepat2 sy abiskan makan dan angkat punggung blah...
sy tanggung sorg takpe.tp bila ingt mcm mana diorg buat mak..hati sy sakit
kalau ada masa terluang pun, rela sy tido dpd borak2 dgn diorg...
tp bila kenangkan darah daging sendiri...tak sanggup pun sy nk gelak bila dia dlm kepayahan...tak tergamak pun..


marah sy dh reda...cuma jgn kau usik mak sy lg..haaa..part tu takde consideration...tunggang terbalik nnty keadaan sy kerjakaan..
mak tu jenis yg diam..tak cri psl..tak penah nk buat org pun...tu pun kau nk usik...mmg mencari psl...
sy mmg tak izinkan mereka2 jejak umah sy lg...tp ada one time diorg susah..jejak jgk umah sy...dilayan baik oleh mak.sy outstation time tu so nsib diorg baik
itu hati mak...xpenah nk sanggup buat org..
tp mata nie yg melihat...hati nie yg rase bila dlu diorg pijak2 je mak sy mcm tak de perasaan..
skang sy lebih berhati2 percaya pada org walaupun darah daging sndiri...
nak baik2 boleh...cuma sy akan lebih berhati2...



4 tahun dh berlalu...
sy dh maafkan 'dia'...seikhlasnya...
harap2 she's getting better lah...kesian oiii..
ada hikmah smua yg jadi..
sy jd lebih kuat...which sy pun tak expect sy akan sekuat tu mengadap dugaan2 tu smua...alhamdulillah..
cumanya, pada mereka2 tu yg sy belum 100% lupakan...
one day lah kot....sy pun manusia biasa yg ada perasaan kan...
mungkin makan 4 tahun lg ke..atau esok lusa ke...siapa tahu kan...


mlm td mak sy tnya sy...
sy ingt tak lg kata2 sy 4 thun lps..
sy pernah ckp pada diorg...sy tak kan balas satu pun apa yg diorg buat...
tp percayalah, setiap airmata dlu...diorg akan dpt balasan.setiap satu!
biar Tuhan balas...
so kalau diorg dh rase peritnya sy dlu...thats it lah.
semua tu bkn dtg dpd sy.sbb sy tak amik pedulik hal diorg pun.
kalau diorg kena lebih teruk dpd sy dlu pun
sy harap diorg tabah...mendung tu akan berlalu..
cuma bersabar jelah... 


 moral of the story,
hidup kita mcm roda...bila kita kat atas...jgn kita ludah org bawah..
sbb kita tak tahu nasib kita akan dtg...
kalau org tu dlm payah, tak mampu nk tolong pun xpe..tp jgn tambah beban dia..
berhati manusia lah skit...kita tak tahu nasib kita esok mcm mana...
dan kalau kita amik hak org...please do it se'nice yg boleh...
kalau dh mmg takdir kita mcm tu..its ok..tp at least buat dgn cara elok..please.
dan jgn bergembira atas kesedihan org lain.tolonglah!


nota : hikmahnya, sy jadi lebih kuat. sy tahu siapa kawan siapa lawan. sy  bersyukur sgt sbb family members sgt2 suportive.lg kuat dugaan, lg kuat hubungan kami. tp pada yg suka mencari dan jatuhkan org lain...mencari harta kepuasan sendiri..teruskan lah..sy tak tergoda pun..sbb bkn hak sy...at the end of the day, smua harta yg kau cari..smua akan kau tinggalkan..tp org yg kau jatuhkan dlu mungkin org yg mengiringi perjalanan akhir kita nnty...yg akan mendoakan...so berhati2 lah...jgn dek kejar apa yg kita nak..kita tikam2 perasaan org lain.

mak ckp sy nmpk mcm berdendam.tak, bkn dendam.cuma sy lebih berhati2..hati sy tak sesuci mak. once sy hilang percaya, susah sy nk percaya balik.sekali sy melangkah kedepan, susah sy nk patah balik. bila hati sy dh bulat, mmg payah sy nk ubah. sy ok tuk second third or brape chance pun nk bg kat org, cuma once sy dh bulat hati...buat lah apa pun..kecuali dgn kuasa Allah...sy akan patah balik.

No comments: